روزی رسَد که شَوَد گورِ مَن نَهان
شویَد زَمان، به اَشکِ زمانه غُبارِ مَن
آنگَه مَجوی، هموطنم، تُربَتِ مَرا
باشَد میانِ سینهِ مَردُم مَزارِ مَن

با نام و یادِ حَضرَتِ دوست که هَرچه از او رِسَد، نیکوست.

اینجانب تَقی تُرابی جَفرودی ضِمنِ عَرضِ درود و اِرادَت مَحضَرِ گِرانقَدرِ شُما بُزُرگواران، قُدومِ اَرزِشمَندِتان را بَر مَزارَم اَرج می نَهَم و سِپاس و قَدردانیِ خویش را به یِکایِکِ شُما بُزُرگواران تَقدیم می دارم که دعایِ خِیر و یادکَرد و فاتحه ای نِثارِ مَن می دارید، و نیز سِپاسگُزارَم اَز عَزیزان، دوستان، آشنایان، اَقوام، که دَر دورانی که دَر قِیدِ حَیات و دَر زیست دُنیَوی بودَم، هَمواره دَر زِندِگی اَم و دَر تَمامیِ لَحظاتی که بَر عُمرَم گُذَر کَرد، نَقش آفَرین بودید، خوش دِرَخشیدید، خاطِرِه ساختید و گَنجینه ای اَرزِشمَند دَر زِندِگی اَم بودید وَ دَر سَختی ها و دُشواری ها، دَر فَرازها و نَشیب ها و حَتی دَر اَیامِ خُوش که گُذَراندَم، دَر تاریخچِهِ زِندِگی ام دَر کنارَم بودید.
بَرایِ یِکایِکتان تَندُرُستی، عِزَتمَندی، سَر اَفرازی، عُمرِ با عِزَت اَز دَرگاهِ اَحَدیَّت مَسئَلَت دارم.